پذیرش اندیشه مخالف

ما از یه ورزشکار، هنرمند یا بازیگر چه انتظاری می تونیم داشته باشیم؟ جز اینکه باید کارش رو خوب انجام بده؟
چرا باید نگرش سیاسی، مذهب، عقیده و در کل زندگی خصوصی اون آدم برامون مهم باشه؟
یه خواننده کارش خوندنه. مهم اینه که خوب بخونه. چه اهمیتی داره راستیه یا چپی!؟
یه بازیگر وقتی مورد توجهِ بازیه خوب و تاثیر گذاری داشته باشه. به من چه که رفته پشت سر کی نماز خونده!
یه ورزشکار وقتی خوب کارش رو انجام بده و مدال بیاره برای کشور من افتخار آورده. واسم مهم نیست مدالش رو به کی تقدیم کرده. بده به هر کی دوس داشت.
چرا ما می خوایم از آدمی که تو یه کار خاص موفقه بتی بسازیم که خودمون ازش خوشمون بیاد؟ اگه اسطوره می خواین تو ادبیات و تاریخ کشورمون فراوونه. رستم، کاوه، آرش، پوریا، ... . تازه اونم نه تو همه جنبه ها!

- آهنگ فلانه فلان خواننده رو شنیدی؟ خیلی قشنگه
+ اسم اون پدر سگ بی شرف رو نیار. تو فلان انتخابات از فلان کاندیدا حمایت کرد
- خوب این به آهنگی که خونده چه ربطی داره؟

- فلان ورزشکار رو کشتن
+ من که اصن ناراحت نشدم. طرفداره ا.ن بود. همون بهتر که کشتنش
- یعنی مهم نبود تو فلان رشته ورزشی بهترینه!!؟

اگه یکی تو یه کاری موفقه دلیل نمیشه آدم خوبی باشه یا اخلاق خوبی داشته باشه. باید سعی کنیم آدما رو در همون حدی که هستن و میشه ازشون انتظار داشت ببینیم نه اون چیزی که ما دوس داریم باشن. عدم پذیرش اندیشه مخالف به عقیده من یکی از بدترین خصیصه های ما ایرانیاست که متاسفانه تو سطوح بالای جامعه هم به وفور دیده میشه.

/ 2 نظر / 14 بازدید
لبخند ماه

باهات موافقم! ولی عملی کردنش یه کوچولو سخته! :)